Schepping of evolutie: kiezen tussen twee geloven
Hoe kunnen we onze jeugd helpen bij de juiste keuze?
(verschenen in B&O Magazine juni 2015)
In het voortgezet onderwijs en hoger onderwijs worden kinderen uit christelijke gezinnen geconfronteerd met overtuigde evolutionisten. Zelfs studenten in de theologie wordt geleerd dat er overtuigende aanwijzingen zijn voor evolutie en dat bij gebruik van het evolutiemodel als denkkader veel stukjes van veel puzzels in elkaar vallen.
Hoe openen we de ogen van onze jeugd voor de eenzijdige dominantie van de materialistische evolutieleer? Hoe kunnen we uitleggen aan onze jeugd dat de keuze tussen schepping of (macro)evolutie een keuze tussen twee geloven is?
1. Voorkomen van verwarring
Allereerst moet duidelijk zijn dat het verschil in denkwijze de zogenoemde macro-evolutie betreft. Het fokken van een grote verscheidenheid aan verschillende rassen bij koeien, paarden, honden, gewassen noemt men wel micro-evolutie. Daarover bestaat geen verschil van mening, want dat is in de dagelijkse praktijk te zien en te herhalen. (Zie <http://www.evolutie.biz/biologie.html>)
De verklaring hoe vanuit een oorspronkelijk eenvoudig organisme over een zeer lange tijdsperiode steeds ingewikkelder organismen ontstaan zijn, kan macro-evolutie genoemd worden. Daarover bestaat verschil van mening, omdat het in het verleden gebeurd zou zijn. Het probleem is dat men in het algemeen verwacht dat wetenschap per definitie een correct bewijs van de werkelijkheid in het verleden kan geven. Er kan echter slechts een model worden gecreëerd waar een groep wetenschappers vertrouwen in heeft dat het juist is. Er zijn ook wetenschappers die er van overtuigd zijn dat de Bijbel een andere verklaring geeft over hoe we hier op aarde gekomen zijn en daarbij een verklaring waarom we hier zijn.
2. Er zijn logische, filosofische bezwaren
De atheïstische universiteitshoogleraar filosofie Thomas Nagel komt in het boek 'Geest en Kosmos' tot de volgende conclusies:
'In het huidige klimaat van een dominant wetenschappelijk naturalisme*, dat krachtig gebaseerd is op speculatieve darwinistische verklaringen van praktisch alles, en tot de tanden gewapend tegen aanvallen vanuit religie, meen ik dat het nuttig is om over alternatieven na te denken'. En:
'Ik durf er iets onder te verwedden dat de huidige weldenkende consensus over een generatie of twee lachwekkend zal worden gevonden - hoewel die dan natuurlijk kan zijn vervangen door een nieuwe consensus die net zo ongefundeerd is. De menselijke wil om te geloven is onuitputtelijk'.
Interessante conclusies die aanknopingspunten geven voor een Bijbelse reactie. Wat is geloven en wat is de oorsprong van geloof?
3. Definitie van geloof
Geloof is een innerlijke overtuiging die omschreven kan worden als een zekerheid van dingen die men hoopt en een overtuiging van dingen die men niet ziet. (Hebr.11:1).
Elk mens handelt vanuit een innerlijke geloofsovertuiging, bewust of onbewust. Als men bijvoorbeeld niet gelooft wat er in de reisgids staat, zal men geen reis naar dat land boeken, en
medicijnen slikt men omdat men vertrouwt (=gelooft) dat het de uitwerking zal hebben die de arts zegt.
Zo is het ook met de dominante visie op evolutie. Men is bijvoorbeeld overtuigd van macro-evolutie, die niet te zien is. Wat theïstische evolutionisten zien als overtuigende aanwijzingen is een rangschikking van waarnemingen in een model dat evolutie moet verklaren. Waarnemingen die niet passen in het model worden buiten beschouwing gelaten.
Dit is een compleet andere werkwijze dan in de proefondervindelijke wetenschappen, bijvoorbeeld technische natuurkunde. Juist in de data punten die niet met een model te verklaren zijn heeft men grote interesse.
(voor verschil in bewijsvoering zie: <http://bijbelenonderwijs.nl/evolutie-nee/3023/> of <http://www.evolutie.biz/slimme%20vragen.html> )
4. De mens een complex wezen
De visie op macro-evolutie is materialistisch. Gevoelens, gedachten, bewustzijn enz worden verklaard vanuit de stoffelijke materie. Zoals de titel van het boek van prof. Swaab aangeeft: 'Wij zijn alleen maar ons brein.'
De mens heeft echter ook een niet-stoffelijke dimensie. Dat is te verduidelijken aan de hand van de verschillende soorten gevoel die een mens kan hebben. (Fig. 1)